Motorlaarzen

Een bikerlaars in de engineer-vorm — de schacht tot halverwege de kuit, de ronde neus, de band met gesp over de wreef, een tweede bovenaan. Het is een silhouet dat begon in Amerikaanse werkkleding van de jaren dertig, bij spoorweg- en hoogovenploegen die iets nodig hadden dat ze konden aantrekken en niets dat kon blijven haken, en motorrijders namen het na de oorlog over. Dat is de lijn waar de bikerlaars uit komt, en deze houdt de proporties aan: vol in de schacht, breed genoeg om over een jeans te zitten in plaats van eronder, breed en licht stomp bij de neus.

Eronder een chunky geblokte tracksool met diep profiel en een stootrand rondom — een goed deel van het karakter van de laars, die hem hoogte en een stevige voetafdruk geeft. De twee banden zijn verstelbaar via de gaten en sluiten met massieve gespen in zilvertint, de enige helderheid tegen zoveel mat zwart. Een rits over de volle lengte loopt aan de binnenkant omhoog, wat de originelen niet hadden: het betekent dat de banden blijven staan zoals jij ze wilt en de laars toch in één beweging aan en uit gaat.

Het bovenwerk is Italiaans veganistisch leer gemaakt met 62-66% plantaardige materialen in een zachte matte afwerking. Binnenin een voering van Portugees veganistisch suède en een gecushionde gelaagde binnenzool — zacht memory foam op een basis van gerecycled PU met 20% gerecycled materiaal. De hak meet 3,5 cm, hoog genoeg om onder de voet te voelen zonder je manier van lopen te veranderen.

Ze willen iets smals ernaast: skinny of rechte jeans ingestopt of cropped op schachthoogte, een slanke jurk met de laars die het zware werk doet, een lange jas eroverheen. Winterlaarzen die hun vorm jaren houden in plaats van één seizoen.